مىگيريد ؟ و اگر به آن استدلال مىكنيد ، چرا به « ثلاثين سوطاً » اعتنا نكرديد ؟ آيا از اين عدد الغاى خصوصيّت مىكنيد ؟ كه كسى اين كار را نكرده است ؛ بلكه آن را به عنوان حدّاقل گفته‌اند . نكته‌ى ديگرى كه بايد به آن توجّه كرد ، در متن روايت سليمان بن هلال ، « 1 » امام عليه السلام فرمود : « ذوا محرم » و نفرمود : « ذوا رحم » كه در تحرير گفته‌اند . بنا بر روايت ، آيا به اين معناست كه دو شخص با هم محرم‌اند ؟ اگر گفته شود : محرميّت بين زن و مرد معنا دارد ، امّا بين دو مرد معنا نمىدهد . مىگوييم : مقصود اين است كه اگر يكى از آن‌ها زن بود ، آيا با ديگرى محرميّت داشت ؟ لذا ، دو پسر عمو « ذوا رحم » هستند امّا « ذوا محرم » نيستند ؛ زيرا ، اگر يكى دختر بود ، مىتوانست با ديگرى ازدواج كند . كدام يك از اين دو معنا ، در روايت قصد شده است ؛ محرميّت يا قرابت ؟ بنا بر فرض اوّل ، دو پسر عمو با هم محرميّت ندارند ؛ ولى بر فرض دوّم ، قرابت برقرار است ؟ به نظر مىرسد منظور از « ذوا محرم » به قرينه‌ى اين كه دو مرد هستند ، معنايى است كه ما احتمال داديم . اشكال اساسى بر روايت ، ضعف سند آن است ؛ بنابراين ، نمىتوان اين قيد را استفاده كرد ؛ امّا آن‌چه برخى از فقها مطرح كرده‌اند كه اجتماع دو برادر زير يك لحاف حرام است يا نه ؟ ربطى به بحث ما ندارد . زيرا ، ممكن است خوابيدن دو برادر برهنه زير يك لحاف حرام باشد ، اگر ما شرط را عدم قرابت بدانيم ، در عين حال تعزير مطلق مترتّب مىشود و به بحث ما كه در تعزير خاصّ است ، مربوط نمىگردد . فرع دوّم : حكم بوسيدن از روى شهوت در اين فرع صحبت در اصل تعزير است كه به مناسبت مطرح كرده‌اند . اگر كسى بچّه‌اى را به شهوت ببوسد ، عمل حرام انجام داده است و بايد بر آن تعزير شود ؛ همين‌طور اگر مردى ، مردى ، يا زنى و يا دختربچّه‌اى را به شهوت ببوسد ، حكمش تعزير است .

--> ( 1 ) . وسائل الشيعة ، ج 18 ، ص 367 ، باب 10 از ابواب حدّ زنا ، ح 21 .